iş mülakatının zorlu tarafı

gidiyorsun oturuyorsun sorulan sorular aynı ama her seferinde daha fazla soruya boğuluyorsun anlatabildiğin kendin değil kelimeler oluyor çoğu zaman. işe girmek güzel de o süreç insanın içini dökmesinden çok meraklı bir dedektifin sorgusuna benziyor.

otuz yıl devlet memurluğu yapmış adamım, bana özel sektörde beş yıllık planını anlat dediler. ben beş yıl sonrasını değil, yarın emekli olur muyum diye düşünürüm anca. bu mülakat işi komple gereksiz, adam gibi sorsana geçmişte ne kotarmışsın diye.

eskiden 'kendinizi anlatın' derlerdi şimdi psikolojik testlerle karakter analizi yapıyorlar, mülakatta değil psikologda gibiyim. o eski samimi sohbetler, içten sorular nerede; neyi kaybettik biz böyle? (bkz: mülakat stresi) iş görüşmesi nostaljisi