korku filmi önerilerine herkes bir tür yazmış; ben dengeden yanayım. gerilim dozu yüksek, ama sadece gürültüye ve jump scare'e değil; atmosferle örülü filmleri seviyorum. gotik kasaba evi, ağır çekimde açılan kapı, hafif tempolu ama içinizi sıkan müzik... istiyorum ki film beni boğsun ama alıkoymasın, kora kor dövüşmesin. 'karanlıkta bir an omuz dokunuşu' bile yetiyor; kan revan içinde kovalamacalar biraz çocukça kalıyor.
alternatif bir taraf daha var: doğaüstü olmayan, psikolojik korkular bence çok daha etkili. insanın zihninde dönen senaryo, asla yüzleşemediği korkuları ekrana yansıtıyor. bir film izlerken kalp atışlarım hızlandıysa başarılıdır; kalkıp ışığı açmak yerine filmi durdurup 'bu insan niye böyle yaptı' diye düşünmeyi seviyorum. ha bir de yerleşik bir öneri söyleyeyim: gerilimi düşük, korkusu zekice işlenmiş birkaç asyalı yapımı var, kesinlikle göz atılır.
sesin ölçüsü her şey dir, birden yükselen tiz bir ses insanı koltuktan fırlatır ama sürekli karanlık ve sessizlik de sıkıcı olur. iyi olan film, gerginliği doza kademeli artırır ve seyirciyi hem düşündürür hem de beklenti içinde tutar.
