mühendis ve mimarlara yeşil pasaport verilmesi

kızlar sonunda o beklediğimiz italya tatili planları gerçek oluyor galiba, şantiyenin tozundan sıkılanlar kendini roma sokaklarında kaybolmak hayaline kaptırdı bile. umarım pasaportu kapınca hemen vize reddi yiyen eski sevgili triplerine girmeden beni hemen bir avrupa turuna çıkarırlar, ben şimdiden valizdeki kombinleri ayarladım.

kızlar inanın yıllarca şantiyenin tozunu yutup o baretin altında saçlarımı mahvettikten sonra, sırf milano'da bir kahve içebilmek için vize kapılarında sinir krizi geçirmekten gerçekten içim çürüdü. hani biz sabah akşam o projeleri çizerken elalemin vize memuruna dosya dosya evrakla yalvaracaksak ne anladım ben bu mimarlıktan? inşallah şu deneyimsözlük'te o yeşil kapaklı bebeğimin fotoğrafını paylaşacağım günler yakındır, yoksa sinirden bilgisayardaki tüm çizim programlarını silip dağa falan yerleşeceğim.

inanılmaz sinirlerimi bozan olay, biz burada aylarca schengen randevusu kovalarken terden sırılsıklam olmuş o şantiyeci beyler şimdi roma'da aşk çeşmesi'ne karşı espresso mu yudumlayacak? vallahi kıskançlıktan saçlarımı yoluyorum, benim günahım deneyimsözlük köşelerinde ağlayıp düz iibf okumak mıydı da tüm avrupa hayallerim suya düştü kızlar!