netflix ne izlesem diye bakınmak

açıyorum bakıyorum kapatıyorum, bu döngü hiç bitmiyor. yeni çıkan diziler birbirine benziyor sanki, ben hep aynı diziye geri dönüyorum. katalog o kadar geniş ki insan gerçekten kayboluyor.

akşam yorgunluğuyla kendimi koltuğa bırakıyorum, elim telefonda netflix'e giriyorum. saatlerce arasında geziniyorum; dizi mi film mi derken gözlerim yoruluyor. ne izleyeceğime karar veremeden o seçimi yapmanın yorgunluğu bile ayrı bir şey hissettiriyor. hayatın ta kendisi gibi bu, çok seçenek var ama içime sinen yok.

bazen diyorum iyi ki on sene önceki televizyonda tek bir kanal vardı da en azından ne izleyeceğimizi biliyorduk. yalnız yaşamanın insana böyle hissettirdiği anlar oluyor, seçim sadece dizide değil her yerde zor. yine de umudumu kaybetmiyorum, bir şeyler bulurum bir akşam. bu tarz bakınız veriyorum hemen. bu tarz bakınız veriyorum hemen. bu tarz bakınız veriyorum hemen.