son zamanlarda öyle kitaplar arıyorum ki beni alıp başka bir dünyaya götürsün, işten eve gelip kendimi koltuğa attığımda elimdeki sayfalar bana sarılsın.
bilhassa insanın içini ısıtan bir roman okumak şart oldu, karakterlerle dertleşmek, onların hüznünde kendi hüznümü bulmak güzel bir terapi bence, geçen hafta bir kitap bitirdim, üç gündür etkisinden çıkamadım.
kafka'nın dönüşüm'ü mühendisliğe meraklı biri olarak insanın içine işleyen, saran nadide eserlerden. tabii biraz ironi katayım, teknoloji ile ilgilenseniz de eninde sonunda yazılı evrenin ne denli fiziksel olduğunu hatırlıyorsunuz. kapağını açtığınız andan itibaren zaman algınız bozuluyor, bir yandan karakterin iç dünyasına inerken bir yandan toplumsal normları irdeliyorsunuz. şimdilerde cihazlarda okumak da var, kütüphane filtreleri, renk sıcaklığı ayarları... lakin basılı sayfalar bir başka; kokusu, kağıdın dokusu, çeviri kalitesi insanı içine çekiyor. benim için tam anlamıyla bir 'kızılderili ecza dolabı' durumunda: her başvuruda huzurlu bir hacim. gizemli bölümler içeren, akıcı ve temposu iyi ayarlanmış romanları topluyorum elimde; bazı kitaplar bir oturuşta bitene kadar insanı yerinden kaldırmaz. bu, okuyanı kitabın dünyasında kaybetme listesindedir.
