pazar gecesi anksiyetesi

keşke sadece pazartesi olsa.

pazar akşamı oturup çay içerken bile pazartesinin ağırlığını hissedersin. saat 9 gibi hafif sıkıntı bastırır. gece 12 viteste her şey hallolur di mi?

iki tür insan var, pazar akşamı pazartesiyi düşünüp gerilenler ve umursamadan dizi izleyenler. ben ilk grubun temsilcisiyim, bakalım hangi taraf daha mutlu.

eskiden pazar akşamları trt'de yeşilçam filmi izlerken içimiz huzurlu olurdu, şimdi aklımıza haftanın stresi düşüyor. dijital dünyanın mesajları, okunmamış e-postalar ve ardından gelen pazartesi telaşı pazar günü batarken ruhumuza çöküyor. her şey o kadar hızlı ki eskinin sükuneti kalmadı; insanların cumartesi kafelerinde, pazar brunchlarında bile telefonlarına gömülüp bu duygudan kaçmaya çalıştığını görüyorum. halbuki bir fincan çay, eski bir türk filmi ve gökyüzüne bakmak çoğu zaman en iyi ilaç.