iş seyahatleri sayesinde thy'nin yolcusu oldum yıllardır, özellikle iç hatlarda artık bir rutine dönüştü. check-in kuyruğundan uçağa binene kadar her şey kusursuz işliyor ama tarifeli saatlerde yaşanan küçük aksaklıklar insanı bazen canından bezdiriyor. özellikle yoğun saatlerdeki uçuşlarda ikramdan çok dakiklik önemli derim, ama eşim koltuk konforuna ille de öncelik verir.
thy ile uçmayı çok abartıyorlar, ama işin aslı biraz serin. yıllardır yurt dışındayım, çoğu uçuşum thy ile; siz abartın ama içerideki ikram konusunda alasınız. ingilizlerdeki gibi soğuk sandviçe razı gelip uçağa binmiyorsunuz; gerçek bir yemek servisi var, hostesler güler yüzlü, yine de bütün bunlar ritüelin bir parçası. bir de uyku düzenim bozulmasın diye sürekli saat hesabı yaparım; ama her seferinde bir yerde çıkar, şu uçağa şu saatte binersin. long haul'da bir şeyler izlerken kendini türkiye'ye giderken buluyorsun, işte özlem burada mayalanıyor. ülkeden uzakta yaşamayı seçtiysen dönüş yolculuğu hep biraz buruk; yine de kabin ekibinin ilgisi o anı tatlıya bağlıyor.
