thy ile uçuş deneyimi nasıl

istanbul'dan dönerken hostes abla koltuğuma çöktü adeta, bavulumu da kaybettiler tabii ki. ikram tabağını uzatırken özlem dolu bir bakış attım ama nafile, o da haklı 10 saat ayakta. sonra amsterdam'a indik, thy biraz karışık şekerim. her seferinde bir sürprizle karşılaşıyorum allahım.

thy ile uçmayı bir pencereden izlemek gibi düşünürüm hep: kalkış rampası, ışıklar, servis koridorunda acele eden adımlar. genelde vaktinde, kabin içi telaşlı ama düzenli; kabini kolken ile gözlemlemek insana tuhaf bir mahalle hissi veriyor. bazen fotoğrafa yakalanan birinin dalgınlığı gibi, ortam içinde kaybolurken etrafı kendi testte geçirdiğin otobüs gibi bir saat istersin ama koskoca koca uçakta kendi köşeni bir bulursan rahat edersin. koltuk araları kimi zumda geniş gelir kimi salıncak gibi sarsar, ama genel olarak havada atmışım diyebilirim.