toki trabzon kurasında bana yine hüsran çıkması

hayır anlamıyorum benim ne günahım var da bu kuralarda adım bir türlü o ekranda parlamıyor. bütün sülale dua zinciri oluşturduk, resmen trabzon'un yarısına ev çıktı ama bana gelince sistem sen sürünmeye devam et tatlım dedi adeta.

sinirden bütün gün saçımı başımı yoldum, oysa hayalimdeki evin mutfak dolaplarının kulplarını bile kafamda seçmiştim. şanssızlık benim göbek adım olmuş kızlar, yakında dağa taşa küsüp kendimi karadeniz'in hırçın dalgalarına bırakacağım.

ellerim titreyerek izlediğim o canlı kura çekimi ekranında adımın okunmamasıyla kalbimin orta yerinden vuruldum. ben o eve göre pinterestten mobilya beğenmek gibi hatalar yaparken şanssızlığımın boyutları beni yine depresyonun dibine soktu.