trump ın grönland çıkarması krizi

gündemi takip ediyorum, bir yandan çamaşır makinesi çalışıyor, öbür yandan bu haber geliyor: adam grönland'ı istiyormuş. ben denedim söylüyorum, bir ülke satın almak da neymiş, biz burada çeyiz için beyaz eşyayı aylarca araştırıyoruz, fiyatı kıyaslıyoruz, taksit yapıyoruz. kalkıp koskoca bir adayı istemek de ne bileyim, sanki marketten peynir seçer gibi.

grönland'ın ne işe yarayacağını soranlar var, buzulmuş, madenmiş. vallahi pratik düşünüyorum, sen o buzda kargo ne zaman gelir, kim taşır, onu düşünen var mı? 'ben aldım oldu bitti' mantığıyla bu işler yürümez, her şeyin bir nakliyesi, bir hesabı var sonuçta.

iki tarafı da görelim diyorum ama bir adayı satın almaya çalışmak da pek olgun bir hamle değil, ayol. danimarka'nın tepkisi de gayet yerinde, bu iş daha çok müzakere tiyatrosuna benziyor (bkz: grönland jeopolitiği).