xiaomi redmi note serisini yere göğe sığdıramamak

inanılmaz kocaman ekranıyla sanki elimde tepsi taşıyormuşum hissi veriyor ama kamerasındaki o pürüzsüzleştirme filtresi sağ olsun yemin ederim bebek poposu gibi çıkıyorum. yine de içindeki o gereksiz menüleri ve silinmeyen uygulamaları görünce anksiyetem tavan yapıyor, daralıyorum.

iki gün şarjı gidiyor diye ellerindeki o takoz gibi cihazı adeta bir pırlantaymışçasına savunanlara gerçekten sadece acıyarak bakıyorum. kamerasının çektiği o soluk, ruhsuz ve kalitesiz fotoğraflara rağmen cihazı bu kadar abartmaları inanılmaz bir psikolojik kandırmaca.

(bkz: fakir ama gururlu telefon kullanıcısı)