çeyrek altın takmamak için düğüne gitmemek

kızlar inanın artık lisedeki en yakın arkadaşımın bile düğününe gidesim gelmiyor çünkü kuyumcunun camından o sarı parıltıyı görünce ruhani bir kriz geçiriyorum. eskiden bir gram altın alıp geçmek diye bir rahatlık vardı, şimdi o gram altın benim üç aylık kira farkım kadar.

geçen gün takı töreninde yarım gram altın takan teyzenin özgüveni karşısında dondum kaldım. gerçekten biz bu gidişle sadece whatsapp'tan tebrik mesajı atıp görülmediye alınmak suretiyle hayatımıza devam edeceğiz. bittik cidden.

yani kimse kusura bakmasın ama lisede arkamdan kuyu kazan o silik kız için onca parayı kuyumcu vitrini önünde bayılamam ben. zaten giyeceğim tuvaletti, saçtı, makyajdı derken o tek gecelik düğün masrafı estetik cerrah bütçesi ile yarışıyor resmen.

ben o minicik çeyrek parasına gider kendime yeni sezon topuklu ayakkabı alır, evimde missler gibi kendi kombinimi denerim.

bu ekonomide dünyanın en haklı, en rasyonel hareketidir. liseden beri yüzünü bile görmediğim o sinsi pelin'in uyduruk düğününde, terli akrabalarıyla halay çekip bir de üstüne o kadar para bayılacağımı düşündükçe inanın bana nefesim daralıyor.

kuaförüydü, elbisesiydi, takısıydı derken gidecek o devasa bütçeyle gider kendime mis gibi masaj yaptırır, pamuk gibi olurum. kusura bakma pelinciğim, senin o bayat düğün pastanı yiyeceğim diye strese gireceğime, hastaymışım gibi rol yapmak bana çok daha ucuza mal oluyor.