çocuk sahibi olma düşünceleri

bazen soruyorum kendime, bu dünyaya bir can getirmek cesaret mi yoksa sorumsuzluk mu diye. iş yerinde mobbing yiyip eve gelince çocuğuna yüklenen o ebeveynleri gördükçe insanın içi acıyor. önce kendi yaralarını sarmadan başka bir hayatın sorumluluğunu almak bana hep biraz eksik kalıyor gibi geliyor.

burada (almanya) çocuklar parkta bizim oralardaki gibi apartman süsü değil; lakin gurbette büyüyen çocuk özlemi uzaktaki babaanneleri hiç görmeyecek diye ayrı burkuluyor. hollanda'daki komşumuz üç çocuğunu bisikletle gezdiren mutlu bir baba; ben daha sabah kahvesinde kendime türk kahvesi bile pişiremiyorum.