yurt dışı deneyimi

yurt dışı deyince millet ya övgüler yağdırıyor ya tamamen sövdü. oysa iki tarafı da dinlerseniz ortada bir yerde gerçeklik duruyor. ben ankarada yaşamış biri olarak bir iki yıl deneyip dönen de tanıyorum, oturup yerleşeni de. mekân değişince hayatın kesin düzene girdiği falan tamamen mübahale geliyor bana; her yerin kendine göre düzeni de fazlalığı da var.

öte yandan oradaki rahatlığı görünce şunu düşünüyorum: bu iş kişinin özlemine ve dayanıklığına bakıyor. toprağını özleyen kırk yılda da döner, kendine yeni düzen kuran ilk gününde yuvayı kurar. bana sorarsanız gidip görüp tarafsızca değerlendirim; kimseye göre tavsiye vermek şart değil. ama ülkeye biraz özgüven ve fırsat update gelirse, bu denklem çok daha ironik olur. sonuçta hem buraya hem oraya dair haklı argüman var.