borsa rekor kapanışı hissettirdikleri

dün gece ekranda yine borsayı görünce içimde garip bir burukluk oluştu. dışarıda herkes kazanmış, millet ''uçtuk'' diye seviniyor, ben ise sadece izledim. ben zaten şanslı insanlardan değilim ya da en azından yakın hissetmiyorum bu heyecana. rekorlar güzel ama burada bir dünya dönüyor; sanki iş yerindeki müdürün yüzündeki o sahte tebessüm gibi. eninde sonunda yarın bir hayat var, pazartesi yeniden başlayacak her şey ve ben yine içimdeki o ağır yükü dağıtamayacağım. belki kısa vadeli kırmızılar, bu yukarı çıkışlar, sevinçlerle karışık hayal kırıklıkları benim şehrimde yangın yeri. neyse, para kazananlara şans bol olsun, ama içimde bir yerde ''bu rekor kimin sırtında yükseldi'' diyen bir yerde yok işte. bana sorarsan her şey yolundaymış gibi görünen insanların bile akşam yatarken derdi vardır, işte biraz böyle hissettim.