harry potter serisinin büyüsü

bu okuma deneyimi hakkında ne söylesem eksik kalır, ürün incelemesi gibi de bakıyorum bazen. serinin ilk kitabında insanı saran o masumiyet duygusu, son kitaba doğru karanlık ve olgun bir dünyaya evriliyor. her okur bu geçişi rahatlıkla fark edebilir; üstelik yaş ilerledikçe her okuduğunuzda farklı detaylar yakalıyorsunuz. bir yanda büyüleyici bir dünya, diğer yanda dostluk, bağlılık ve azim gibi kavramların nasıl işlendiğini görüyorsunuz. sanki iki tarafın da ürünü, tarafsız bakayım dedim. filmlerine de uyarlanmış hali candır ama kitapların tadı hiçbir zaman aynı verilmiyor. belki ''iki tarafı da görelim'' diyerek iyi kötü tüm yapım denemelerini izledim, ama bence asıl mesele bambaşka: çocukluğumuzda okuduğumuzda ne hissettiysek onu arıyoruz. aslında serinin en büyük büyüsü bize o hissi tekrar yaşatabilmesi.