trendyol sipariş serüveni

sipariş verirken bir heyecan var, kargo takibi sayfasını her gün açıp açıp kapatıyorum. sonra bakıyorum kurye köşede ama hiçbir yere gelemiyor. en kötüsü de paket açılıyor mu diye özenle hazırlanmış videolar izliyoruz; benim paketimden her seferinde komşunun oğlunun armağan gazetesi çıkıyor gibi. o yüzden artık paketten çıkanla barışık yaşıyorum, bozuk ürün varsa da diyorum ki bu da benim kaderim. sonra iade aşaması başlıyor; orada gerçek anlamda kendimi murphy kanunları belgeseli çekilirken buluyorum. sonuçta bir alışkanlık, çaresiz devam. bu tarz bekleyişin romanı yazılır aslında, başlığı da olurdu: trendysiz günler.