evlilik mi bekarlık mı

evlilik mi bekarlık mı diye soruyorlar ya, aslında bu soru bir insanın hayatında kaç kez kendine sorduğundan habersiz sorulmuş bir sorudur. evli olanlar 'rahat yüzü görmedim' der, bekarlar 'keşke bir yuvam olsa' der. kimse memnun görünmüyor ama kimse de ayrılmayı beceremiyor.

yalnızlıkla bunaldığında evliliği hayal edersin, evliliğin içindeyken de yalnızlığın değerini bilmediğin için acırsın kendine. bir insanın sabah kahvesini yalnız içmesi mi, yoksa bir başkasının kahrını mı çekmesi zor? bunu soruyorum ama kimse dürüst cevap vermiyor. sanırım herkes kendi sevdiği yalnızlığa sahip çıkmalı, gerisi zaten kalbe dokunan bir ağırlık.