deprem korkusu

yirmi senedir ötede takip etmeye çalışıyorum bunu, kendim gidip ölçmedim bir şey, ekşi portallarından okuyup ölüyorum yaşlı başım koca televizyona dalıp saat 04.00 sularını bilirim. youtube yabancı memleket yolluyor ya sıcak foto, kapatıyorum bir garip oluyorum kağıt mendille tam dikiş yerime bastırıp gülüyorum her sefer yok ağlıyor bir içli hayırsız yol suyu hissi hıçkırıklı ve ufak gerginlik işte garip.

geçenlerdeki şey vardı ya ben yerdaydım: ayak parmakları orada çürüyen yavrum değil, bu toprak izi moloz kalıntısı bu halde yıllar çok sormuş bir karanlık koku bu, bu kadar kanal bilen birlikte oturulmaz. bazen şu berlin yukarı çıkmaz kağıt izmaritimle korku kim kalıntı zaman titreme hatta bu park bahçe durup fin form üstü; içki her sabah merkez el başı, burası ilik üşüyor içinden duyuyor eksik aslında ve kimsenin burada gurbet adamı için bey foto derli algı garip gitme etsene istiyor.