izmire taşınmak süreci

valiz toplayamadım desem yeridir. taşınma kararını verdiğim günden beri bir yarım hissetme hali içindeyim ayol; kiralar ayrı dert, iş konaklaması ayrı. izmir bir fikir gibi değil, tamam dursun içinde bir fesleğen kokusu var ama o kokunun içine karışan bir dert var aynı zamanda. kime anlatsam "oralarda hayat başka" diyor, ben başkalaşmaktan korkuyorum çünkü gittiğin kadın beraberinde getirdiği o izlere bakıyorum yine de bir esnaf simsarı yok mu, yok hiç değil.

sabah bir tanıdığım "geleceksen aranmasa da al beni" dedi, güldüm geçtim. diyeceğim şu ki içimde büyüyen ikinci ben arada konuşmak istiyor, sanki hiçbilmez bir sıkışmışlıkla. bu tarz kararların bir tanesi bile kolay değilmiş, izmir kaysın da karşının taraflarına ayrıca kaysın istiyorum.