izmire taşınmak

izmir'e taşınmak, insanın hem aldığı hem içinden çıkmak istemediği şeyler gibi bir his. binden fazla seçenek var gibi görünüyor ama kiralar ve avm'li, üniversiteli kargaşalar bazen bir planı çökertiyor. gözlemlediğim kadarıyla huzur, sahil hattının arka sokaklarında değil, biraz iç kesimlerde ve mahallelerde gizli.

kararı veren şey liste değil, bir sabah uyanmaktı; 'bugün nerede uyumak istiyorum' sorusu bir planı tek başına değiştirebiliyor. seyyar satıcı sesi, çayla başlayan sabahlar hâlâ vf olmadı ama ben o telâşeye bilerek kucak açtım. işi iyi düşünmek değil, taşkın bir cesaret gibi ama en azından yaşamadığımdan uzak kaldım değil, daha yaşanmadık bir sokağa baktım.