kargoda kırılan eşya

günlerce on saat araştırıp dünyanın parasını dökerek aldığım o şahane porselen çay takımı elime tamamen tuz buz olmuş bir halde ulaştığında geçirdiğim sinir krizini kelimelerle anlatamam. kutuyu titreyen ellerimle kucakladığımda içinden gelen o acımasız şıngır şıngır sesleri duyduğum an kalbime kelimenin tam anlamıyla paslı bir bıçak saplandı.

hayır yani kutunun her yerine kocaman kırmızı harflerle kırılacak eşya yazmışım, kargodaki adamlar sanki o yazıyı inadına görüp özellikle üstünde zıplayıp halay çekmişler. bir de o iade süreciyle uğraşırken müşteri hizmetlerindeki kadının duygusuz, robotik ses tonu yüzünden ömrümden net on yıl eksildi. resmen kargo şirketi değil psikolojik şiddet ve travma merkezi.

ocağıma incir ağacı diktiler resmen, haftalarca beklediğim o canım porselen tabaklar tuzla buz olmuş sinirden titriyorum. kutuyu açtığım an yaşadığım o tarifsiz kalp kırıklığı ve sinir krizi karışımı hissi inanın bana hiçbir aldatan sevgili bile yaşatamaz.

günlerce heyecandan uyuyamayarak beklediğim o canım porselen takımım elime bildiğin un ufak olmuş bir toz bulutu halinde ulaştı. hayır koliyi o kadar kalın sarmışlar ki, içindekileri kırmak için kutuyu üstgeçitten aşağı fırlatmış olmaları falan lazım insafsızların.

üzerinde tabiri caizse eşek kadar kırılacak eşya yazmasına rağmen kırılınca kafayı kıracak gibi olduğum eşya :D