ben görüp de elini sıcak sudan soğuk suya sokmamış adam mıyım, butona basarken bile insanın önce kendi tecrübesine göre davranması lakap gibi sonuç verir. kripto piyasasında çöküş geldiği zaman tıpkı banka kapısında sıraya girmiş gibi herkesin size mal canlı gibi olduğu an hatırlanır. birden her şey düşer, kağıt üstündeki rakamlar akkor kadar parlarmış gibi görünür ama soğuyunca iki yakası bir araya gelmez. kimi akıllı olur, çeyrek atmış kenara demez; ben o çeyreği kurtaramam tabii, koca ekranda seyrederim. benim devrimde asıl ders şu; teknoloji ne kadar hızlıysa çakılması o kadar görgüsüz olabiliyor. sonra forumlarda büyük kahin türemiş, diyor ki zamanlamayı yapsan dimi ama. her düşüşün ardından evde gözler köpürür, akıllara hemen bir "kısa vadeli panik" olmak yakışır. ben düzelmeyi gördüm, beklenen çöküşün bankacılığa değil, gündelik cüzdana vurduğunu da gördüm; prensip, gereğinde risk ediyorsan, çökünüşün kıymetini bilmek. sonunda sübut etti; insanlar her sunulanı çılgınca alıp çakılınca hep ilk günah yanlış zannediliyor, ama asıl o "her koyun kendi bacağından yaklaşır" durumu, işte buna hepimiz tanık olduk. hızlı para isteyeni ben hiç tasdiklemedim, tastamam bir baba öğüdü gibi dinlendi bunlar zamanında.
