metrobüste sabahın körü

hani bazıları der ya sabah sporu yapıyorum diye, benim spor salonum metrobüs. kapıda sıkışmış bir halde bir saate yakın ayakta durmak, insanı ister istemez hem fit hem de felsefik yapıyor. sabahın altısında gözlerindeki o uyku sersemliğiyle birbirine yaslanan insanlar, aslında hepimizin aynı dertte olduğunu gösteriyor. ben bu kalabalığı gördükçe içimden 'ne günler görmüştük be' diyorum ama kimseye belli etmiyorum.