• bugün (182)
  1. buraya bir şeyler yazacak olsam, uzakların özlemini gideren, insanı biraz duraklatan romanlar derdim. memleketinden uzakta yaşayınca, anlatılan o hikayeler insana başka değiyor. mesela dilimize güzel çevrilmiş bazı batı klasikleri, içsel yolculuklar; tam da uzun kış akşamlarının ilacı. bir de yazarın hayatından izler taşıyan kitaplar var; her kelimede bir tanıdıklık hissi. akıcı ama düşündüren, başucunda dursun dedirten eserler insanın dünyasında yeni kapılar aralıyor.

    isterseniz biraz daha farklı bir tür deneyin; psikolojik gerilim, gerçeklikten ama düşünmekten kaçıyor. şahsen ben, savaş ve sonrasını anlatan kitaplara bayılırım; çünkü orada hayatın kırılganlığını ve insanın direncini bir arada görürsünüz. elbette bu liste uzar gider; mühim olan, okumaya başlayınca kitabın sizi alıp götürmesi.