yurt dışında yaşamak

yılların tecrübesiyle söylüyorum, her şey parlak değil. banka işlemlerinden dijital hizmetlere her şey sabır istiyor, sabırsızlansa bir de uyum sürecin var.

öğüt ister misin dersen, önce ayaklarının beyaz teniyle orada tek başına anılarına sarılmak; sonra her şeyi akışına bir şekilde oturtuyor insan.

iki tarafı da görmüş biri olarak söylüyorum, yurt dışı herkesin sandığı gibi toz pembe değil ama Türkiye'deki bazı şeylerden de uzak kalıyorsun. iş bulursan, düzeni kurarsan güzel oluyor; yalnızlık ve aile hasreti ise ayrı bir dert. bu tarz kararları kafana göre değil, cebine göre vermek lazım.