patron kavgası

yurtdışında çalışınca patron kavgası da bambaşka oluyor. iki taraf birbirine 'bu senin hatan' demek yerine 'bunu nasıl çözelim' diye soruyor. kişisel hakaret yok, bağırma çağırma yok. türkiye'den bunları duyunca insan gerçekten şaşırıyor.

bize 'patron efendidir' diye öğretildi küçükten. o yüzden kavga bile edemiyoruz çoğu zaman, sadece sessizce birikiyoruz. gurbette bunu görünce 'meğer başka türlüsü de mümkünmüş' diyorsun. özlemle karışık bir kızgınlık oluyor içinde.