• bugün (185)
  1. terapi denince insanın aklına hep ağır şeyler geliyor ama aslında oturup kendinle sohbet etmenin yolu. ilk seans biraz durgun geçiyor, anlatacaklarını düzenlemeye çalışıyorsun ama terapistin sorduğu doğru sorular düşünce yapını değiştiriyor. kimine göre herkes gitmeli, kimine göreyse abartılıyor; bence ikisinin arasında bir yerde, tamamen kişinin ihtiyacına göre.

    zaman zaman 'hocam iyi miyim değil miyim' diyip kafa karışıklığı yaşasan da en büyük kazanımı 'kendini sözlü ifade etme' becerisi oluyor. özellikle şehir hayatı koşturmacasında kimseye diyemediğin şeyleri dökmek rahatlatıyor. iyi bir terapist, hazır cevaplardan ziyade düşünmenden yana.