eski tadı yok her şeyin, hep bunu söylerim ya bursa'da toplu taşımaya zam geldiğini duyunca insanın birden içi burkuluyor. çocukluğumda kaptan usta selam verirdi, düdük sesiyle yola koyulurduk. şimdi düşünüyorum da şoförün bile yüzü gülmüyor, belki de o zamlar onun da belini büküyordur. sabahleyin çoğu kez otobüsün arka kapısından binmeye çalışınan insanlar, pratik olarak akbilin anasını ağlatıyorlar bizim zamanımızda böyle miydi? gitgide biletime yazık, uzaklaşıyor hızla şehir birbirinden. artık efe tiyatrosundaki o semt manzaralarını, şırıl şırıl akan köfteleri hatırlarız, toplu taşıma zamları defterine uzun uzun yazılacaklar listemde.
bursa'da otobüs ücretleri her geçen yıl biraz daha kafa karıştırıcı hale geliyor. öğrenci, tam, indistirimli, aktarma vb. derken hesap tamamen içinden çıkılmaz olmuş durumda. ben şoföre sorduğumda her seferinde farklı bir rakam duymaktan yoruldum, artık yanıma hep bozuk para ve bir sürü küçük not alıyorum.
en hızlı yöntem: bilet uygulamasını görünce ödeme yap, geçiyorsun. ama asıl iş oradan sonra başlıyor. hedefe varana kadar geçen süre, tamamen trafik ve şans hikayesi. bazı günler ücretine değiyor, çoğu gün ise yol boyunca telefon şarjı bile boşalıyor. kodu okuttur, koltuk dibinde kenara otur ve esas mesainin kesinlikle burada olduğunu bil.
