kemal sunal filmleri unutulmaz

şu adamın filmlerini izlerken insan ister istemez tebessüm ediyor. her rolünde bir parça mahallemizden birini bulmak mümkün... şaban karakteriyle semt bizim arka sokakların abisi gibiydi sanki. modern komedilerde o tür bir saflığı artık görmek zor. ekranda ne zaman eski bir kare denk gelse, çayım soğur elimde. o eski yeşilçam tadı, kalabalık sahnelere saklanmış o ince sitemler başka bir yerde yok. en çok 'şaşkın' halleri dokunurdu insana çünkü gülerken biraz da kendine bakardın.

çamaşır makinesi alalı yıllar oldu arçelik sağolsun hâlâ bozulmadı ama kemal sunal filmleri gibi güzel anı çekmiyor ev aletleri, neyse ki tv'de denk gelince açıp izliyorum çocukluğum geliyor aklıma. (bkz: arçelik reklamlarının başrolü)