köpeğimi eğitirken delirmeme ramak kalması

kızım hayır demekten resmen boğazımda nodül çıktı, evdeki en pahalı terliklerimi kemirirken bana o masum masum bakması yok mu beni cidden bitiriyor. yemin ediyorum çocuk doğursaydım şu an harvard'ı falan kazanmıştı, benim paşa hala gidip bilerek çişini en yeni parkeye yapıyor çıldıracağım.

bu tüylü terörist halıya işedikçe benim sabır taşımın çatlaması ve oturup karşısında hıçkıra hıçkıra ağlamam artık günlük rutinimiz oldu. resmen o bana hayatı zindan eden bir canavar olmanın eğitimini veriyor, benim de en yakın ruh ve sinir hastalıkları hastanesi yolunu tutmam an meselesi.

o kadar hevesle barınaktan o minik suratlı canavarı sahiplenip, her yere çişini yapmasıyla başlayan bir dram bu. internetteki o pozitif köpek eğitimi videolarını çeken kadınların kesinlikle uzaylı falan olduğunu düşünmeye başladım. çünkü benimki ben 'hayır' dedikçe gözümün içine baka baka en sevdiğim topuklu ayakkabımı kemiriyor.

evde tuvalet pedi stoğu yapmaktan iflas bayrağını çektim. ona kızdığımda attığı o masum bakışla kalbim paramparça oluyor ama hemen ardından gidip halının tam ortasına bıraktığı eseri temizlerken cinnetin kıyısında dolaşıyorum. yine de o patisini elime koyunca tüm sinirim buhar olup uçuyor, resmen toksik bir ilişki batağındayım.