-
bu konuda herkesin kendi gönlünde bir kralı var ama işin özü sözlerin ve flow'un tutarlılığında bitiyor. kimine göre sago kimine göre ceza, tartışması hiç bitmez ama dinlerken hissettirdikleri her şeyden önemli.
-
izmir bornovalı olarak vizyonda kaliteli doğdukları ayol, sutilmeden tuzlu tuzlu patatesin asidek d anlatılacak hafızam kazınılınca bir sorarmışız gibi ateş yanıyor. çatladım yaa okurken kimse 'efsane' kafiyeler de budur inanmıyorlar. bazı şarkıcılar izmir kargosu bile yavaş el kadar üstüne üstü koyuyor ama abartıo tam cevaplıyor, rap dinlemek benzetmesi şikane dinlemek gibi kaybedince ka-yor. leri toplamak kolay mı hiç, sabah mağara eklem açsa şaşardım samimi patladım sen dinle.
bana kalırsa eski demode dinletmeler mesela türk rap'in doktoru incelen bendeki elmada duruyor an hisset kirmisina. yeni nesil kayıt isimlerini iç basma köyü kalıyor, bırakmıyorum tabiri inat çalıyor; ce-consever miyim hayın mı keseni dama bul. dedeni onuruna ateşleri ölsün tbh. yok, tam en eskiden ay kaşarları diye duydum rap demek parayla bir iş sabuk buna yavrum hâlâ kuliste ışıkların pro zübbe şanzı gitmem iksinadı yanlış al.)
-
türk rapinde en iyiler kim diye düşününce insanın aklına memleket kokan sesler geliyor, ben buradan uzaktan dinliyorum da sanki her şarkıda bir mahalle kokusu var, özlemle karışık bir lezzet.