yaz mevsimi

herkes bronz ten ve kumsal storileri atarken ben o iğrenç nemden dolayı eriyip yavaş yavaş sıvı forma geçiyorum.

saçım başım kabarmadan dışarıda bir kahve bile içemediğim bu cehennem simülasyonunu kim neden seviyor gerçekten anlamıyorum.

sıcaktan fondötenim yüzümden çamur gibi akıp giderken her dışarı adım atışımda inanılmaz bir yıkım yaşıyorum resmen.

o yapış yapış havada nemden kabaran o saçlarımla resmen çalı süpürgesine dönüyorum lütfen artık acilen kış gelsin.

erimeden durabilmek için günde üç kez duş aldığım ve saçlarımın asla şekil almayıp mısır püskülü gibi kabardığı bu dehşet verici aylar silsilesi. instagram'da herkes şezlongda parıldarken benim sokağa çıktığım an suratımdaki güneş kremiyle eriyen bir mumyaya dönüşmem kesinlikle büyük bir genetik haksızlık.

sıcaktan nefes bile alamıyorken insanların sürekli kumsallarda buzlu kahve yudumlamalı bir sosyal medya illüzyonu yaratmasına fena halde sinir oluyorum. nem oranı saç telimi fırçaya çevirirken nasıl o kadar pürüzsüz ve terlememiş olabiliyorsunuz kızlar, lütfen şu deneyimsözlük'te insaniyet ndıbına bana da söyleyin sırrınızı.