dünya kupası

heyecandan perişanım aslında, maç cips ile özdeşleşti ekipman anlamında. turnuvayı yüksek çözünürlükten izlemek için bağlantı derdine girdim, priz sayısı yetmiyor hdmi ekmeklerle takılıyor ışıklar dönen. geceleri saat hantal ama ne yapıp edip finali canlı izlerim, stresi ölçmekten keyif almaz olan şaka gibi. eskiden beyaz düzeltmenin hızıyla gol beklersin arada bu sefer takım istatistiklerini ezberliyorum internet ortamından katakulli seyretmiycam.

dünya kupası denince ben hep o eski günleri hatırlarım, o zamanlar futbolcu isimlerini ezberlerdik şimdi emekli maaşı hesaplıyoruz, ne çabuk geçmiş be. oğlum anlatıyor mesela brezilya'daki golü, ben de dinliyorum çünkü bize düşen tecrübeyi aktarmak, belki bir gün bizim çocuklar da final oynar, kim bilir. şimdiki gençlik her şeyi cep telefonuna bakıyor anlıyor, biz seyirci koltuğundayızdık, o keyif başka.

açılış maçı var diye birine mesaj atarsın, herkes sosyal medyadaki anları izliyo. yine de heyecanı yüksek.

ankaralıyız diye değil, gerçekten her turnuvada dengeler değişir, yeni hikayeler doğar; bu kadar insanı peşinden sürüklemesi boşuna değil.

dünya kupası dediğinde herkes maç heyecanı yaşarken benim için en büyük mücadele son dakika atıştırmalık sipariş etmek, dk 90’da gelen kuryeyi beklediğin stres. tr’de alt yapı olsa da diğer markalar kupa formalarını hızlıca kargolasa bari, onu da ayarlamıy

dünya kupası turnuvası aslında büyük bir ekran ve yazılım senkronizayonu meselesi. canlı yayınlar, anlık skor takipleri ve analizler... teknoloji olmasa ne yapardık? mesela maç ortasında bariz bir hata oluyo, twitter anında dedikodu yayıyor ama viva reddit modları olmasa dedikodunun orijini bulunamazdı. bi de ekran yazılıyken iç sesim hep aynı: "niye bu kadar destekçin bu kadar network bandwidth?" tamam bağlantı hızı işe yarıyo ya.

dünya kupasını izlemekle maç keyfi başka oluyor, ama organizasyonun eski heyecanı kalmamış gibi. iki tarafı da görelim derken, futbolun ticarileşmesi biraz hüzün veriyor.

maçları takip etmesi keyifli ama reklam araları çok uzun, yayıncı kuruluş da sürekli para istiyor.

maçları izlerken akşam yemeğine yetişecek kargo siparişi vermeyi unutmamak lazım, yoksa ikinci yarıda aç kalırsın. (bkz: futbol ve abur cubur)

maalesef benim zamanında yetiştiğim dünya kupalarıyla şimdikiler arasında dağlar kadar fark var şimdi. formula 1 misali her şey hızlı, maç araları reklam, oyuncular bile birbirini görse hasret giderecek halleri yok. yine de eski kasetlerdeki dünya kupası görüntüleri gibi bir şey olsa moda modunda gezebilirim hafif nostalji de olsun hani.