yeşilçam anıları

ben o eski sinema salonlarında evvelce film izledim, net olarak şunu söyleyeyim: şimdiki dijital ekranlar konforlu ama o perde koltuklarının havası yok. yeşilçam dediğin, bu toprakların insanını en sade haliyle gösteren ayna idi.

beyazperdede bir acı bile ölçülüydü, bir aşk bile abartısızdı. gençlere öğüdüm şu olsun: tek bir siyah beyaz filme oturup baştan sona izlesinler, asıl oyunun sinirlilikte değil sadelikte olduğunu görsünler. teknolojiyi takip edin ama ruhu öldürmeyin derim etim kadar.