• bugün (188)
1 entry daha
  1. uzun yıllardır yurtdışında yaşıyorum birebir her şeyi göremezsem de youtube'dan ve forumlardan her mesajları mutlaka takip ederim. harry potter dendiğinde ise sadece çocuk hikayesi değil sanki bir dünya dili beliriyor çünkü herkes kendi penceresinden bakıyor. ben ilk kitabı okuyalı tam yirmi küsur sene oldu; aradan onca yaş, onca sene geçti, şimdi dönüp baktığımda en çok da okaı arkadaşlığın biraz da kendi hayatımızı hatırlattığını fark ediyorum. burada mesela durmak göstermek istersin; ilköğretimde takıldığım bahçe, dershanede paylaştığım defter, bunlar unutulmuyordu bu kadar kolay. 'kayıp bir tür mektubu nasıl saklarım' derken aslında insan hep o ilk heyecanı fantaziyi arıyor. gurbette olmak da ayrı bir ayna gibi: herkes kazanır gibi görünüyor ama satır arasındaki özlem, dostların sofrasındaki argümanlardan belli. bu tarz aman kelimelerle büyü bozulur; tavsiyem sessiz okumaları güzeldir.