istanbulda yaşamak zor mu

istanbulda yaşamak elbette zor, e-devletten iş takip etmek sabah trafiğine girmekten daha kolay değil. sular ne zaman kesilir belli değil, bir de sürekli bir yerlere ulaşmaya çalışırken geçen ömür var. yine de herkes burada yaşıyor, ben de yaşadım yani bilmeden de olsa biraz iki misli enerji lazım buraya.

bu şehirde yaşamak gerçekten insanı içinden / dışından olums/dar ediyor. ben kendi adıma bazen sokakta yürürken bile kalabalığın gürültüsünden kendimi kaybolmuş hissediyorum. iş, ev derken migren gibi başım falan ağrıyor ama yine de kalabalık koca bir eve dönüp camdan o denizi görmek ne teselli eder, orası da var. anlayana, yaşamayana anlatılamaz. bu tarz bakınız: şehir hayatında yalnızlık.

tamamen iç streslerimi dökmek gerekirse, bir ara iş yerinde gereksiz cır cır eden insanlarla da çok uğraştım. benim gibi içine kapanık biri için bu şehrin kalbinin her dayakta atmadığını öğrenmen lazım. tabii bir de maddi tarafı var; asgari ücretle istanbul'da insan kalmanın zorluğu herkesin malumu. ama yine de bazı semtlerde hayat insana dokunuyor, işte o kadar diyorum. bu tarz bakınız: mobbingle başa çıkmak.
(bkz: eve atılan paket krikosu)

trafik, kira derken insanı yoran bir şehir ama her şeye rağmen fırsatlar da var. gençken yaşanır, ilerleyen yaşlarda insanı yorar diye düşünüyorum.

şehirde her şey bir banka işlemi gibi; sıra bekliyorsun, sıra sana gelince de işlem reddediliyor. trafik derken ömrünün yarısı aracın içinde geçiyor, ama yine de insan bir kere tadınca bırakamıyor, ben 30 sene dayandım.