izledikten sonra ışık açtıran filmler

izledikten sonra üç gece boyunca tuvalete bile elimde bıçakla gittim, yemin ederim bu senaristlerin çocukluğuna inmek lazım.

o film bitti ya, hemen odanın ışığını açıp etrafta hortlak var mı diye kontrol ettim, tavana kadar baktım.

o kadar karanlık olur ki sonunda birden ışıkları yakarsın, meğer gerçek hayat en büyük aydınlanmaymış. (bkz: filmlerin son sürprizi)

bazı filmler var ki izlerken bir an aydınlanma yaşarsın, işte dostum o ışığı açıp izlemenin bambaşka bir tadı var. karanlıkta o aydınlanmayı dene de gör, film bitene kadar saklanacak yer ararsın dur.

sanırım izlemek tatili veren bu film o hesap halledilmez dedirten cinsten konklin halleri var. son sahne tüplü ekrandan birebir kovalardı yahu kalk papatya fiş çek derdin.

ben bu kadar film izledim neredeyse her finalde 'tüh keşke az önce ışığı açsaydım' dedim. hele bir gerilim vardı perdeyi açamadım iki saat karanlıkta oturdum ertesi günüyye kadar gözüm karardı valla.