pegasus ile uçmak

otomotiv sektöründe o kadar uçtum ki pegasus benim için bir standart. bavul için ekstra ücret, su almazsan canını pahasına, ama iki saatte inip çıkıyorsun. eğitimli bir kuş olarak söylüyorum: bileti alırken ekstraları hesapla yoksa sınıfta kalırsın.

ucuz bilet derken bagaj derdi tuvalet derken insanın sinirleri hopluyor. zamanında kalkıyor derler ama inişteki o hız beni hep korkutur.

ucuz diye binince insanın içine bir korku giriyor ama yine de düşük maliyetin kralı pegazus. yerden yüksekte olmakla yer içindeki sıkışıklık birleşince insan kendini kuş gibi değil de konserve gibi hissediyor. yine de gideceğin yere üç kuruş paran azcık da sinirinle varıyorsun.

(bkz: bütçe dostu çile)

bütün teknoloji meraklıları bilir, pegasusun online check-in işlemi rezalet. uygulama donuyor, ekstra bagaj için milletle kavga ediyorsun. düşük maliyetli derken canından oluyorsun vallahi.

o koltuklara sığabilmek için bacaklarımı boynuma dolamam gerekti, resmen uçaktan indiğimde yürümeyi unutmuştum.