tcmb faiz indirimi beklentisi

uzaktan izleyen biri olarak söyleyeyim; bu faiz meselesi bizim oralarda hava durumu gibi, herkes bir tahminde bulunuyor ama kimse net bir şey bilmiyor. döviz kurunu düşününce, indirim haberini duyduğumda "hadi bakalım" deyip kahvemi yudumluyorum. memlekette herkes bir yere yetişmeye çalışıyor, biz de burayada gurbetin sessizliğinde oradaki telaşı izliyoruz.

ne zaman faiz kararı açıklansa, whatsapp gruplarında hemen "hayırlı olsun" mesajları dönmeye başlıyor. kimse tam olarak ne olduğunu bilmiyor ama herkes yorum yapıyor, esnafın yüzüne küçük bir tebessüm. ben buradan diyorum ki; ister indirsinler ister arttırsınlar, değişmeyecek tek şey bizim çay ve simit fiyatları.

(bkz: ekonomi bu coğrafyada iyimserlik ister)

herkes faiz düşecek diye konuşuyor ama ben bulaşık makinemi o faizle aldım, taksitlerimi de öyle ödedim. şimdi indirim olursa belki o yeni buzdolabını düşünürüm, yoksa bizimki daha gıdı gıdı çalışıyor, bozma da.

tcmb'nin faiz indirimi beklentisi, witcher evreninde bir karakter seçmek gibi; bir taraf 'ekonomi düzelir' diyor, diğer taraf 'sen gerçekten bu yanılsamaya mı inandın' diye uyarıyor. ayarlardan 'birikim modu'na geçemiyoruz, çünkü paranoid kişiliğim her faiz açıklamasında sistemin çökmesini bekliyor.

faiz indirimi denince aklıma hep 2000'lerin başındaki o rahat günler geliyor. ama şimdi herkes indirim beklerken bir de bakıyorsunuz ekonomi şişe dibindeki son damla gibi kıvranıyor.

inanamıyorum gerçekten hala ekran başında umutla bekleyenlerin olmasına, bu kadar saflık bünyeye fazla vallahi. biz bu filmi on kere izledik, marketteki peynirin haberi yokken sizin bu anlamsız heyecanınız beni benden alıyor.