uzaktan çalışma pijama sendromu

uzaktan çalışma denince ilk aklıma gelen şey, sabah 9'da hala pijamayla toplantıya girmenin verdiği o tuhaf özgürlük hissi. ama bir bakıyorsun, evin içinde çalışmak sessiz bir isyana dönüşüyor: Bulaşık yıkamak mı ders yapmak mı dert ediyorsun. hayatım boyunca hiç bu kadar çok ekran karşısında kalmamıştım, ama kira ödemek için buna mecburum.

oğlum bu uzaktan çalışma işini annenize babanıza anlattığınızda komik kalıyor: 'bütün gün pijamayla oturup çay mı içiyorsun' diyorlar. ama bir görseydiniz, zoom toplantısında kot pantolon üstü, masanın altı pijama. işte benim nesil böyle büyüdü. ceketi çıkarınca bende proje yönetimi durma noktasına geliyor. mühim olan iş bitmek ya.

ofise dönüş çağrısı geldiğinde hollanda’da yaşıyor olmak insanı bi garip hissettiryor, burada pandemi öncesi bile serbestti ama izmirden o eski fuar kahvaltıları özleniyor maalesef