formula 1 istanbul park

o kadar yolu tepip, o korkunç trafikte ömrümden ömür gitti ama padoğun kapısında leclerc'i kanlı canlı görünce resmen dizlerimin bağı çözüldü, yemin ederim o an tansiyonum falan kalmadı. organizasyon tam bir fiyasko olsa da o motor sesinin yarattığı titreşimi hissetmek ve tozun toprağın içinde helak olmak bile garip bir zevk veriyor insana. seneye yine o çileyi çeker miyim, o yakışıklılar için koşa koşa giderim valla.

yarış heyecanı var ama ulaşım rezaleti de cabası. millet pistte yarışırken biz trafikte yarışıyoruz.

senelerce 'yapılmasa da olur' dedikleri pist, meğer dünyanın en keyifli virajlarındanmış. emekli maaşıyla bilet alamayız diye düşünürken, mecidiyeköy’den otobüse binip gidecek zamanki heyecan bambaşka. devlet büyükleri pisti satar, geri alır, yine satar; ama biz yine tribünde yer kapmaya çalışırız. tıpkı sgk sırası gibi, bu işin de bir sırası var anlayacağın.

(bkz: virajı dönerken devrilen hayaller)

gurbetteyken istanbul park'ın asfalt kokusunu özlemek garip bir his. orada yarış izlemek başkaydı, türk milleti o sesle, o heyecanla bütünleşirdi. uzaktan takip ederken bile içinizde bir sızı uyanır.

ya cidden pistin muhteşem olduğunu söylemiyor muyuz? dönüşler, yokuşlar filan her şeyi var. ama bir türlü düzgün bir organizasyon çıkmıyor ortaya, tribün fiyatları uçmuş, yollar tıkanmış. yine de bir kere gidilir, araba sesi insanın içini titretiyor, yemin ediyorum.

seneler oldu ilk açıldığından beri gelip gidenleri izledim, herkes ikinci bir istanbul park göremez der. doğrusu bu pistin dışında bir daha bu kadar zor bir parkur çıkmaz diye düşünüyorum, o yüzden keyfini çıkarmalıydık.

şirket arabalarının tamirinde zaten maaş bankamatiklerde bekler. ama işte bir de formula 1 pisti diye bir mesele var, binlerce dolar harcanmış milli servet. pist yapılır mıymış? baştan söylemiştim, emekli maaşını bi filtre kahveye harcadı insan. e-devlet şifremizle diş kliniklerine randevu alılamayan ülkede, bu yarışı falan toplayıp kim ne kazandı bi inceleyin. pastanede otan eski mekana gururlan sesim güzel ismi silinememiş gibi gördük.

bu pistin cebimdeki teknoloji detayı şu ki virajları hem fizik hem strateji hesabı istiyor; birçok cihaz gibi yüksek hızda kararlılık garanti değil. istanbul park aslında bir mekanizma, iyi kurulursa herkes keyif alır ama bozuk asfalt görünce elektronik alet gibi haklı olarak tetikleniyorum. burada geçmiş yarışların verisine bakınca ne kadar çok incelik olduğunu bir kez daha görüyorum.