komplo teorileri

komplo teorilerini hep bir yandan dinlerim, bir yandan da kendimi düşünürken bulurum. insan neden bazı şeylere inanmak ister bilmiyorum, belki de hayatın karmaşasından kaçmanın bir yolu. iş yerinde mobbing gördüm, insanların birbirine neler yaptığını gördüm, o yüzden herkese şüpheyle yaklaşırım.

ama bazen abartıldığını da düşünüyorum. mesela her şeyin bir planı olduğunu düşünmek yerine, bazen insanların sadece acemi olduğunu kabul etmek lazım. yine de içimden bir ses, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını söylüyor. neyse, ben çayımı alıp pencereden dışarıyı izlemeye devam edeyim.

market alışverişi yaparken bile bazı ürünlerin stoklarını hep aynı yerde görüyorum, bu tarz düzen tesadüf olamaz diye düşünüyorum. ama sonra kargo paketin yanlış geldiğinde yine normal hayata dönüyorum.

vicdan meselesi aslında, herkes bir şeylere inanmak istiyor. ben ise gazeteyi açar, fiyatı görür, bu tarz spekülasyonları boş veririm. (bkz: market fiyatları hafızası)