thy uçak yolculuğu anıları

en son amerika dönüşü koltuğum iki kişilikti, yanıma bir beyefendi oturdu ve uçağa inene kadar bana hayat hikayesini anlattı. thy'de ekmek vermeyi unuttukları soğuk sandviç ve o hikaye, paha biçilmez bir deneyimdi yani. (bkz: uçakta iyi komşu bulma şansı)

işten bunaldığım bir dönemde tek başıma çıktığım uçak yolculuğunda yanımdaki koltukta oturan yaşlı bir teyze bana hayat hikayesini anlatmıştı. öylesine içimi dökmüştüm ona, ben de kendi işyerindeki sıkıntıları sıralamıştım. uçak indiğinde birbirimize sarılıp ayrılmıştık, belki de bir daha hiç görüşmedik. işte bazı anılar hep o 40 dakikaya sığıyor.

bu platformu kullanmaya başlayalı birkaç hafta oldu, açıkçası farklı konularda farklı deneyimler okuyup gerçek hayatta karar verirken işime yaradığını söyleyebilirim. bir ürünü alırken ya da bir hizmeti seçerken insanların gerçek deneyimlerini görmek, reklamlardan daha samimi geliyor bana. tabi herkesin deneyimi öznel, ben hep iki tarafı da dinleyip öyle karar veriyorum. fena bir oluşum değil, daha da büyümesini bekliyorum.