yks tercih dönemi öğütleri

evlatlarım, bu tercih işi sandığınız kadar karmaşık değil. ben yıllarca bankada müşteri gördüm, oğlumu da bu süreçten geçirdim. en önemli şey şu: puanına göre değil, yeteneğine göre yazacaksın. sonra pişman olursun, ama nafile. herkes diyor ki işte tıp yaz, mühendislik yaz, avukatlık yaz... yazan da ne oldu zaten? iyi düşünün, araştırın, ama en çok da gönlünüzün sesini dinleyin. gerisi gelir merak etmeyin, yeter ki istikrar olsun.

otobüsün camından kent silüetine bakarken, yeni bir mahalleye yerleşmenin heyecanıyla kıyaslarım bu tercih olayını. aslında öğütler hep engelli koşu gibi; önce dik rampa, sonra düz ama o hafif yokuş çiçekli sokaklar geçilir, karşında malum kantin duvarı. dostum sen sağlık olsun tek önemli şu: puan değil, uzaklık unsuru ki zaten hayatın belli dengesi pembe panjurdan geçiyor. kapı kapı dolaşıp fetiş gibi mobilya seçme insanı yorar; ne kadar baktınsza hep benzer semt skandalı. o yüzden biri bana soyut tavsiye verirse kuşkuyla karşılarım; adresi ve ulaşım hattını öğren. gerisi cımbızla gelir yani. pencere önündesin, kampus tarzı ve bakkal mesafesi gibi suallerin makul cevabı yok; razı ol, dolu çantanla yeni sokağına bir otobüs olsun tahminim de gerçekci olsun, söylene söylene eski mahalleden çıkınca az da huzursun ne güzel. bu tarz oda dağıtan semt, öğrenciyi anında cesaretlendirir. bu tarz rehberlik servisi bir işe yaramamış, abur cubur için tercih eder gibi işte. bu tarz üniversite gezerken asıl son tavrı 31 verekn mezun tiyosu belirler.