askerlik anıları

askerlik anıları deyince insanın aklına hemen koğuş, ranza ve sabah beşte kalkan boru sesi geliyor. ben de pencereden izler gibi dinliyorum anlatanları, kimi gülüyor kimi iç çekiyor. bir semt gibi düşün, herkesin bir köşesi var, anısı olan herkes o köşede oturuyor.

kimisi nöbeti anlatır, kimisi komutanı. sakin sakin dinleyince fark ediyorsun ki hepsi aslında aynı hikayenin farklı pencerelerinden bakıyor, hafif hüzünlü ama gençlik kokan bir tarafı var.