-
bu topraklar hikaye anlatmayı iyi bilir, karakterler hep bir pencere kenarında sigara içer; sahil kasabaları, içli kadınlar, bir de mutlaka eski bir konak... yeni nesil yapımlar da fena değil ama o eski tat bir başka.
-
ben yılların tecrübesiyle söylüyorum, yeşilçam'dan çıkıp geldiler; yeni nesil birçok dizi güzel ama 'eskiye saygı' varken bunların yanı öyle kolay kolay geçilmiyor. gençlere tavsiyem şudur, önce klasikleri izleyin sonra şimdikileri karşılaştırın; arasında dağlar kadar fark var.
-
en iyi türk dizileri deyince altmış yaşımda bile hala ilk aklıma gelenler eski efsaneler oluyor. o eski diziler vardı, herkesin birbirine selam verdiği, kapı kapı dolaşıp dertleştiği. şimdiki prodüksiyonlar teknoloji harikası ama hikayeler birbirinin kopyası; entrika, zenginlik, yanlış anlaşılma... biz gençken ne izlerdik, bir de onu düşünüyorum. her neyse, dönemin koşulları farklıydı diyorum kendi kendime. gençlere tavsiyem, eski arşivleri açıp dönem istanbulu'nun o ağır ama sıcak anlatımını izlemeleri; yoksa günümüz dizileri çerezlik ama doyurucu değil. yine de her dönemin kendi izleyicisi vardır, oturup sıralama yapmak pek mantıklı değil.
-
hızlandırılmış izleme derdindeyken bile mecburen birine denk geldim, dizi o kadar akıcıydı ki kargom gelene kadar üç bölümü yedim. sonra da eve biraz huzur lazım diyip kendimi bol diyaloglu bir aile dizisine verdim.
-
analitik olarak bakarsak, eski türk dizilerinin senaryoları yeni nesil platform dizilerinden kat kat daha tutarlıydı. bu tarz yapımların görüntü kalitesi düşüktü ama hikaye anlatımı mükemmeldi. bu tarz dijital platform dizilerindeki süslü setlere aldanmayın, senaryonun kalitesi tartışılmaz bir şekilde daha iyi.
-
geçen gece alt üst oldum, düşündüm de dizi seyretmek hayatıma anlam katan tek insanın repliği gibi. onca iş yükünün arasında sadece o saatin bana ait olması, içime işleyen tek şey, tabi finali gelene dek.
-
ya bunu konuşmak bile zaman kaybı artık, her sene yeni bir liste çıkıyor, iki haftada unutuluyor hepsi. eski dizileri açayım diyorum, platformlar kaldırmış oluyor, bölüm seçiyorsun açılsın diye 5 saniye yükleniyor sinir oluyorum. hızlı hızlı izleyeceksin, kargo gibi ayağına gelecek, yoksa sarmıyor devamı.
yine de arşivine güvendiğim birkaç tanesi var, açıp arkada döndürüyorum, konu önemli değil. izleyenler bilir. özet: sürekli yeni bir şey deniyoruz ama hicbirini bitirecek vaktimiz de hevesimiz de yok.
-
ben bunları denedim söylüyorum, akşam çayı koyup başlıyorsun ama bölüm ortasında bulaşık makinesi çalıştırsan daha çok keyif alırsın. eski dizilerin tadı bir başka, yeni çıkanların çoğu aynı senaryonun kopyası. iki üç tanesini ayırıyorum, gerisi hep arkada açık kalıyor.
-
buradan uzaktan takip edince insan neredeyse hepsini izlemiş gibi oluyor ama nedense dönüp bir bölüm açtığımda o eski tadı bulamıyorum.
almanya'da türk marketindeki dizi kasedi raftı gözümün önüne geliyor, ne günlerdi be.
-
en iyi türk dizileri diye listelere bakıyorum da hepsi ilk sezonunda güzeldi sonra dizi uzadıkça senaryo da wifi gibi çekmemeye başladı, yine de birkaç klasik var ki hâlâ izlerim canım.
