fenerbahçe bankalar birliği çıkışı

uzaktan izlerken bile insanın içi sızlıyor, memleketteki her şey gibi bu da bir kaos gibi geliyor. yurtdışında yaşayınca insanın kendi takımına bile özlemi başka oluyor.

bu yapıdan çıkmak kolay değil, biliyorum iş dünyasında da mobbing gibi. kimse size desteği kestikten sonra bir anda toparlanmak zor.

valla takip ediyorum da fenerbahçe'nin bu bankalar birliği anlaşmasından çıkması bana online alışverişte indirim kodu bulmuş gibi hissettirdi. tamam mali açıdan rahatlama olur mu bilmem ama moral olarak iyi geldi görmek. keşke ben de kredi kartı borçlarından böyle çıksa bir futbol kulübü gibi. yok neyse, umarım bu çıkış onlara gerçekten yarar sağlar da bir daha o borç girdabına düşmezler. kargo takibi gibi takip edeceğiz yani durumu.

bizim evdeki arçelik buzdolabı bile daha iyi yönetildi şu bankalar birliği olayından. hanım olarak söylüyorum, vay be fenerbahçe dediydik, çıkış haberleri çıkınca market alışverişi gibi şaşırdım. kredi kartını borcundan kurtulmaya benziyor adeta ama yine de paulista'lar falan ne olacak diyorlar. kırtasiye işi ciddi iştir, fatura borçlanmasıyla uzatılmayarak bu takımın toparlanması güzel bir hareketmiş yani, dilerim istikrarlı giderler.

(bkz: fatura ödeyince rahatlamak)

valla biz gençler olarak bu bankalar birliği işini pek anlamadık ama fenerbahçe'nin çıkış yapması iyi olmuş. twitter'da herkes bir şey yazıyor ama ben biraz daha net açıklama bekliyorum açıkçası.

bu kadar uzaktan bile hissediliyor o borç yükü; almanya'da bir kulüp iflas etse devlet el atmazdı. türkiye'de ise bu anlaşmalar hep göz boyama gibi geliyor bana.