-
yurtdışında yaşayınca bu kavganın aslında bir aidiyet meselesi olduğunu görüyorsun. statlardan uzakta, iki taraf da birbirine sarılacak bir bahane arıyor bence.
-
ankaralı olarak iki tarafı da izliyorum, biri şampiyon olurken diğeri yönetim battaniyesine sarınıyor. objektif bakınca ikisi de aynı derdin adamı aslında.
-
uzaktan izleyince iki tarafın da tribünleri bana türkiye'nin özeti gibi geliyor, birbirine girmeden maç bitince kendi halinde insanlara hayret ediyorum özlemle.
-
çarşıya gidiyorum market fiyatlarını konuşurken bir de bakıyorum komşular bu yüzden kavga ediyor, arçelik servisi gibi bir şey işte bu tarz
ezeli rekabet.
-
maç günü tarikata bağlanmış gibi ortalık karışıyor, ben e-devlet şifremi unutmayayım da gerisi teferruat.
-
bu iki takımın maçı artık saha içinden çok tribünde yaşanıyor. eski günlerin feneri vardı, galatasarayı vardı; malatyaspor'a 7 atardı ikisi de şimdi deplasman korkusu başka boyut. şampiyonluklar artık mayısta son haftada belli oluyor her sene aynı film. ben derbileri özlüyorum ama stadın önünde fal bakma işini hiç beceremedim.
-
mahalledeki çocukların kavgasına dönüştü bu iş, insanlar takım tutmaktan çok birbirine düşman olmayı seviyor sanki balkondan izlerken hüzünleniyorum.
-
çamaşır makinesi alırken arçelik-beko arasında kalmak gibi bir şey, ikisi de iyi ama birinde servis daha tatlı; ben renkli makine ve kazan dairesi temizliğinden yanayım şahsen.
-
devletin işlemleri gibi işte, döner durur aynı yerde. kırk yıldır kavga ediyorlar, ne takım düzeliyor ne maç keyfi veriyor. boşuna yoruluyor millet.
-
e-devlet şifresi almak için saatlerce uğraşan emekli memur misali bu rekabet de hep aynı hesaplaşma, tıkanır kalır. iki taraf da kendi tezinde diretip durur, ben ise sahadaki sonucu kim tahmin edecek merak ederim. adam akıllı bir sistem kurarlarsa belki tribünlerde protesto bile azalır, ama kimse bırakmıyor bürokrasi tadını. (bkz:
