istanbulda en iyi dönerci

en iyi dönerci tartışması bitmez şekerim ama uygulamadan söylüyorsan yorumlara ve teslimat süresine bak, gerisi hikaye.

20 dakikada gelmiyorsa döner soğumuştur, o yüzden hızlı olanı seçin.

ay şekerim bunun sonu gelmez ki, izmir'den geldiğimde her gün birine koşuyorum ve inan bana hepsi efsane; ama kargo gibi hızlı getirmiyorlar tabii o ayrı dert.

vallahi canım çekti şimdi yazarken bile, izmir'den istanbul'a gittikçe ilk işim dönerci aramak olur. eski usul, terbiyeli, lavaş arası bol yeşillik; böyle yağ içinde yüzen lezzet arıyorsanız zor buluyorsunuz, şartlarıyla oynanmış çoğu.

yok canım, hepsi kendini 'best döner' ilan etmiş. ama ben o bildiğim yeri söylemem, sırf kalabalık olmasın diye saklarım, kendi keyfime bakarım. siz de kendinize göre bulun artık.

abi konum atıyorum direkt, uygulamada gördüğüm yorumlara güvenmeyin bazen şişiriyorlar. ben denedim baya iyiydi, sıra da hızlı ilerliyor. giderseniz söyleyin hemen sipariş verelim.

eskiden bu şehrin döneri ekmek arasında bir sanattı, şimdi çoğu yer aynı makineden çıkma tatsız bir taklit sunuyor. o eski ustaların elinden çıkan lezzeti arayan gözlerimiz, şimdi semt semt dolaşıp nostalji arıyor.

açıkçası kaç yıldır bu şehirdeyim, o dönercilerin önünden geçtikçe içim bir tuhaf oluyor. kalabalık, gürültü, herkes birbirine bakıyor ama kimse bir şey söylemiyor, tıpkı iş yerindeki o uzun koridor gibi. tabağa et koyuyorlar ama insanın tabağına derdini koyan yok.

bir kez gittim, sırtımı duvara verip yedim, kimseye ilişmeden. tadı iyiydi diyemem, belki de o gün canım hiçbir şey istemiyordu. bana kalırsa en iyi dönerci, insanın yalnız başına oturup düşünmeden yiyebildiği yerdir, gerisi hikaye.

(bkz: yalnız yemek yemek)

beyoğlu'nu sayarım, uskumrucular çarşısının oraya kadar gider izmir'in tavuk dönercisini bulurum ama esas püf nokta şurda: istanbul'da en iyi dönerci dendiğinde ben ilk kokusuna ve etin ısıl işlemine bakarım. ben bir oyuncu olarak sistemli düşünmeye alışığım; bir restoranın lezzeti bir kere değil, üç kere görülür. ilk gelişimde 18 lira ekmeğe, ikinci gelişimde etin suyu kalıcı mı bakıyorum. üçüncüyü herkes yapmaz ya, işte onu yapan yer listede bir numaramdır.

bir de etin kaç saat dinlendiği, sandviçin yağlanma oranı... bunları düşünenler için yerini netleştirmek gerekirse, meşhur küçük dükkanlardan çok, döneri makinede değil odun ateşinde çeviren bir esnaftan geçer tavsiyem. tabii bu giderek enderleşiyor. tavuk ağırlıklı severseniz çok cimri de olmuyorum, uzak olduğunuza bakmadan o boğaz manzaralı yere insan bir kez uğramalı. (bkz: bu tarz gurme adresler)

döner işi ciddi iş. herkes kendi mahallesindeki dönerciyi över ama işin aslı öyle değil. üsküdar'dan beşiktaş'a, fatih'ten kadıköy'e kadar her semtte bir iddialı dönerci vardır. etin dinlendirilmesi, baharatı, dönerin kesim kalınlığı derken işin içinden çıkılmaz. sonuçta herkesin damak tadı farklı, ama benim gönlüm hala eski usul, yavaş dönen ocağın başında.